Log in
updated 4:58 PM CDT, Oct 17, 2017
Ροή ειδήσεων :

Xanthinet.gr - Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Οκτώβριος 2016

Η αποκρυπτογράφηση των δηλώσεων Ερντογάν και η νέμεσις που έρχεται

Του Παναγιώτη Σγουρίδη

Οι απανωτές προκλητικές και αναθεωρητικές δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου, που είμαι βέβαιος ότι θα συνεχιστούν, πρέπει να αναλυθούν ευρυγώνια για τη σκοπιμότητά τους. Ο λόγος είναι προφανής. Η καλύτερη προετοιμασία μας, για την προστασία των ελληνικών συμφερόντων.

Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του Ταγίπ Ερντογάν είναι η φιλοδοξία και επειδή «ανθρώπινες φιλοδοξίες διαχρονικά άλλαξαν το ρου της Ιστορίας », είναι σημαντικό να προσδιορίσουμε ποιά είναι η δική του. Η προσέγγισή μου στο ζήτημα αυτό, είναι πως ο ίδιος, μέσα στην παντοδυναμία του, πιστεύει πως μπορεί να αποκαθηλώσει και αν όχι να υποβαθμίσει τον Κεμάλ Αττατούρκ, από το Τουρκικό πάνθεον.

Φυσικά αυτή η φιλοδοξία δεν υπήρχε εξ΄αρχής, αλλά κτίστηκε ως στόχος σταδιακά μέσα από τις νικηφόρες συγκρούσεις της πολιτικής του σταδιοδρομίας. Το φιλοσοφικό περιτύλιγμα της φιλοδοξίας του βρίσκεται στο δίπολο:

Μια κοσμική Τουρκία – κράτος συνόρων δυτικής επιρροής, που δημιούργησε ο Κεμάλ, ή μια Τουρκία που να διέπεται από νεοοθωμανικές βλέψεις στη βάση της θεωρίας του στρατηγικού βάθους, με έναν ιδιότυπο soft ισλαμισμό – κράτος αδέσμευτο με πολυδιάστατες επιρροές, που ονειρεύεται ο Ερντογάν.

Η υλοποίηση της φιλοδοξίας του γίνεται μέσα από τη σταδιακή απομυθοποίηση του Κεμάλ. Έτσι:

Οι δηλώσεις του για το «εθνικό συμβόλαιο» που αναφέρεται στη σχέση της Τουρκίας με τα χαμένα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και στους εκεί εναπομείναντες μουσουλμανικούς πληθυσμούς, παράλληλα με την ανάγκη αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης, φωτογραφίζουν τον Κεμάλ Αττατούρκ, που ενώ ήταν δημιουργός του πρώτου, το αγνόησε υπογράφοντας τη συνθήκη την οποία ο Ερντογάν αναγορεύει σε ύψιστη προσβολή των τουρκικών συμφερόντων.

Το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 που είχε διαρρεύσει πριν εκδηλωθεί και του επιβεβαιώθηκε τηλεφωνικά από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, το άφησε να εξελιχθεί για να εκκαθαρίσει τις ένοπλες δυνάμεις από τους αξιωματικούς εγγυητές της κατ΄εξοχήν Κεμαλικής Τουρκίας.  Με αφορμή αυτό, προχώρησε τις εκκαθαρίσεις σε όλους τους εκφραστές της κοσμικής Τουρκίας που είναι η ανώτατη δικαστική και δημοσιοϋπαλληλική ιεραρχία, καθώς και οι αντιφρονούντες σ΄αυτόν δημοσιογραφικοί οργανισμοί. Του εδόθη δε η ευκαιρία να διαλύσει το κίνημα του αυτοεξόριστου Ιμάμη στις Η.Π.Α., Φετουλάχ Γκιουλέν, χρεώνοντάς του συμμετοχή στο πραξικόπημα. Ο Γκιουλέν υπήρξε μέντορας του Ερντογάν και ο τελευταίος εκμεταλλεύτηκε το κοινωνικό και θρησκευτικό δίκτυο του ιμάμη για τις επιδιώξεις του. Η διαφωνία τους ως προς τον επιδιωκόμενο στόχο, κατέστησε τον Γκιουλέν επικίνδυνο και το κίνημά του τροχοπέδη στις επιδιώξεις του Ερντογάν.

Σταθμός στην επίτευξη του στόχου του είναι η πολιτειακή αλλαγή της Τουρκίας, από προεδρευομένη δημοκρατία σε προεδρική, με αυτόν πρώτο εκλεγμένο Πρόεδρο απ΄ευθείας από το λαό. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου αρχιτέκτονας του Νεοοθωμανισμού και άμεσος συνεργάτης του Ερντογάν    αντιδρά στην πολιτειακή αλλαγή τον Μάιο του 2016, ξηλώνεται από πρωθυπουργός και εξαναγκάζεται μετά το πραξικόπημα σε δήλωση υποταγής για να γλυτώσει συνεργάτες του.

Με όσα προανέφερα, παρ΄ολο που φαίνεται ότι οι δηλώσεις και οι κινήσεις του Ταγίπ Ερντογάν απευθύνονται κυρίως στο εσωτερικό ακροατήριο, για την ολοκλήρωση της φιλοδοξίας του να καταστεί ουσιαστικά ο πραγματικός Αττατούρκ (Πατερούλης) για τον τουρκικό λαό, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει στην Ελλάδα και Κύπρο να εφησυχάζουμε. Και αυτό, γιατί ένα άλλο χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του Τούρκου προέδρου είναι το απρόβλεπτο του χαρακτήρα του και  οι αστάθμητες αντιδράσεις του. Ενδεικτικά υπενθυμίζω:

– Μάιος 2010, σπάει ο άξονας Τελ Αβίβ – Άγκυρας με σκληρές δηλώσεις του Ερντογάν, μετά την επίθεση Ισραηλινών κομάντος στο Μαβί Μαρμαρά και το θάνατο δέκα Τούρκων ακτιβιστών, που προσπαθούσαν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Η τετραμερής συμφωνία Αιγύπτου, Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας για την εκμετάλλευση του ενεργειακού πεδίου της ΝΑ Μεσογείου – εις βάρος κατά τη δική του εντύπωση των τουρκικών συμφερόντων – , τον οδηγεί τον Φεβρουάριο του 2016 να τα ξαναβρεί με το Ισραήλ, που συνοδεύεται με επιστροφή των πρεσβευτών των δύο χωρών.

– Νοέμβριος 2015, η κατάρριψη από τουρκικό F16 ενός ρωσικού βομβαρδιστικού S4-24M σε συριακό εναέριο χώρο και η δολοφονία του ενός πιλότου από αντάρτες, οδήγησαν τις σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας στα όρια της σύγκρουσης. Τον Ιούλιο του 2016, η  συγγνώμη του Τούρκου Προέδρου ανοίγει την πόρτα για την ενεργειακή εξάπλωση της Gazprom στην Ευρώπη. Οι δε πιλότοι του F16 που κατέρριψαν το Sukhoi συνελήφθησαν ως πραξικοπηματίες……..

Απέναντι σε ένα φιλόδοξο ηγέτη μιας γειτονικής χώρας 75 εκατομμυρίων κατοίκων, η Ελλάδα και η Κύπρος πρέπει να είναι διπλωματικά πανέτοιμες και σε καμία περίπτωση η οικονομική κρίση δεν πρέπει να υποστείλει την αμυντική τους ικανότητα, αν δεν θέλουν να υποστούν παράπλευρες απώλειες.

Πάντως, όταν η φιλοδοξία μετατρέπεται σε αλαζονεία, η νέμεση έχει γεύση εθνικής τραγωδίας, λέγε με: ΚΟΥΡΔΙΚΟ.

Πηγή Militaire.gr 

 

Με την υπογραφή του Σέμπα

Όσα ευχαριστώ και να πω είναι λίγα

Κάθε προηγούμενο ρεκόρ ξεπέρασε το τελευταίο διήμερο η επισκεψημότητα στην xanthinet.gr αφού μέσα ούτε 48 ώρες ξεπεράσαμε τους 25000 επισκέπτες. Σαν αριθμός για ένα μεγάλο ΜΜΕ μπορεί να φαίνεται μικρός αλλά για εμάς που είμαστε ένα μικρό τοπικό διαδικτυακό ΜΜΕ και μάλιστα χωρίς την παραμικρή στήριξη από κανέναν, οι 25000 και πλέον επισκέπτες μέσα σε 2 μέρες είναι ένας τεράστιος αριθμός. Δε χρειάζονται πολλά λόγια. Μόνο ένα τεράστιο και πολύ αληθινό ευχαριστώ για την αγάπη και την εμπιστοσύνη σας. Αυτό μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε παρά τις όποιες δυσκολίες. 

Έτσι θα κρατήσουν ενωμένη την παράταξη;

Η ώρα που θα εκλεγεί ο νέος Περιφερειάρχης ΑΜΘ για να καλύψει την ορφανή μετά τον θάνατο του Γιώργου Παυλίδη θέση έφτασε και πλέον ίσως να είναι και θέμα ωρών να μάθουμε το όνομα του αν και προσωπικά θεωρώ πως δύσκολα θα υπάρξει εκλογή από την πρώτη ενδοπαραταξιακή ψηφοφορία. Οι υποψηφιότητες πέφτουν βροχή και ούτε λίγο ούτε πολύ δικαιώθηκα γι’ αυτά που έλεγα πριν καιρό, ότι δηλαδή θα σκοτωθούν για μια καρέκλα. Την ίδια ώρα βέβαια όλοι οι υποψήφιοι μιλάνε για την ενότητα της παράταξης. Αυτό όμως είναι κάτι που πρέπει να το δούμε και στην πράξη. Προσωπικά πιστεύω πως η παράταξη που από το μηδέν δημιούργησε ο Γιώργος Παυλίδης δύσκολα θα μείνει ενωμένη. Εύχομαι να μη δικαιωθώ κυρίως για το καλό του τόπου αλλά το ενδεχόμενο της διάσπασης κανένας πλέον δε μπορεί να το αποκλείσει.   

Να τους χαίρεστε κύριε Μητσοτάκη

Μιας και αναφέρθηκα στη συγκεκριμένη παράταξη δε γίνεται να παραβλέψω το γεγονός πως αρκετοί από τους μουσουλμάνους υποψήφιους περιφερειακούς συμβούλους της ανά τακτά χρονικά διαστήματα φροντίζουν να μας θυμίζουν το πόσο πολύ αγαπάνε την Ελλάδα βγάζοντας φωτογραφίες με φόντο την τουρκική σημαία. Φυσικά μιλάμε για μια παράταξη 100% γαλάζια κι άρα οφείλει να πάρει θέση ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΝΔ. Του αρέσει άραγε να βλέπει στελέχη του κόμματος του να φωτογραφίζονται έχοντας πίσω τους την τουρκική σημαία; Πάρτε θέση τώρα κύριε Μητσοτάκη για να ξέρουμε κι εμείς οι Θρακιώτες με ποιόν έχουμε να κάνουμε. Τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ και τα τοπικά στελέχη του έχουν ξεκάθαρες θέσεις και δεν παίζουν σε διπλό ταμπλό. Θεωρούν τη μειονότητα της Θράκης τουρκική κι άρα ξέρουμε πώς να τους αντιμετωπίσουμε. Ας μας ξεκαθαρίσει λοιπόν τη θέση της για το θέμα αυτό και η ΝΔ, δε γίνεται από τη μια να μας παριστάνουν τους πατριώτες κι από την άλλη να ανέχονται τέτοιες συμπεριφορές από τοπικά στελέχη τους. Είστε πολύ πιο επικίνδυνος για τη Θράκη κύριε Μητσοτάκη απ’ ότι ο Αλέξης Τσίπρας γιατί το διπλό ταμπλό κανένας δεν ξέρει πώς να το αντιμετωπίσει. 

Αυτός είναι ο πραγματικός Μητσοτάκης

Εσωκομματικά προβλήματα μαθαίνω πως αντιμετωπίζει τελευταία η Αξιωματική αντιπολίτευση εξαιτίας ορισμένων δηλώσεων του αντιπροέδρου της παράταξης Άδωνι Γεωργιάδη για την αριστερά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να δηλώνει την ίδια ώρα; πως σέβεται τους αγώνες της αριστεράς. Αυτό το τελευταίο προτιμώ να μην το σχολιάσω αλλά θέλω να απευθύνω ένα ερώτημα προς τον Πρόεδρο της ΝΔ. Τις απόψεις του Άδωνι Γεωργιάδη για την αριστερά δεν τις μαθαίνουμε τώρα, τις ξέρουμε εδώ και χρόνια. Είχε ακριβώς τις ίδιες απόψεις και την περίοδο που σας στήριζε για να γίνετε Πρόεδρος της ΝΔ κύριε Μητσοτάκη. Απ’ όσο θυμάμαι όμως τότε δε σας ενοχλούσαν καθόλου οι απόψεις τους αυτές. Τώρα γιατί σας ενοχλούν; Τι άλλαξε; Όλα για την καρέκλα λοιπόν; Έτσι θα κυβερνήσετε αύριο μεθαύριο τη χώρα; Με γνώμονα το προσωπικό σας συμφέρον; 

Είμαστε Έλληνες της μιας μέρας και μετά καναπές 

Γιορτάσαμε όλοι πριν δυο μέρες το μεγάλο ΟΧΙ, αυτό το ΟΧΙ που είπαν οι πρόγονοι μας για να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι. Όλοι μας νιώσαμε υπερηφάνεια για τους προγόνους μας αυτούς που έβαλαν την πατρίδα πάνω από τη ζωή τους. Καλά κι ωραία όλα αυτά αλλά δε φτάνουν. Σήμερα η χώρα μας δεν είναι πια ελεύθερη, είναι και πάλι σκλαβωμένη. Αυτή τη φορά όχι με όπλα και τανκς αλλά με τις τράπεζες και τους δανειστές. Μόνο που εμείς δεν κάνουμε το παραμικρό για να μοιάσουμε έστω κι ελάχιστα στους προγόνους μας και σίγουρα δε θα παραδώσουμε μια ελεύθερη χώρα στις επόμενες γενιές. Δε φτάνει να θυμόμαστε την πατρίδα 2 μέρες το χρόνο, 363 μέρες πρέπει να τη θυμόμαστε και 2 να την ξεχνάμε. Είναι κάτι που το χρωστάμε τόσο στους προγόνους μας όσο και στις επόμενες γενιές.    

Σ. Καραχότζα 

 

 

 

 

 

Οχυρό Εχίνος - Το Ρούπελ της Θράκης

Ένας Ταπεινός φόρος τιμής σε κάποιους ξεχασμένους ήρωες που η ιστορία δεν τους έκανε ευρύτερα γνωστούς, γιατί η εποποιία τους χάθηκε ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα περιστατικά του τελευταίου μεγάλου πολέμου της Ανθρωπότητας..

Τον Απρίλιο του 1941 βορειανατολικά της Ξάνθης. στο χωριό Εχίνος, μια χούφτα Έλληνες Στρατιώτες από όλα τα μέρη της Ελλάδος (καθώς και Έλληνες Μουσουλμάνοι-Πομάκοι που υπηρετούσαν στον Ελληνικό Στρατό)κράτησαν καθηλωμένη για 3 ολόκληρες Μέρες μια βαριά εξοπλισμένη Μεραρχία των Ναζί, γράφοντας την δικιά τους Ιστορία..άσχετα αν σήμερα κάποιοι ξέχασαν!

Στις μέρες μας, που όλα τούτα φαίνονται μακρινά και ξεπερασμένα, αλλά και για ορισμένους ίσως ακούγονται και παράξενα, έως παρεξηγήσιμα,

Στις μέρες μας που δύσκολα θα βρίσκαμε τη δύναμη για το ΧΡΕΟΣ, το θάρρος, το κουράγιο, τη θέληση να κλειστούμε στα έγκατα της γης και να περιμένουμε να ρθουν οι μακελάρηδες (μήπως και αυτοί το δικό τους χρέος δεν κάναν;).

Στις μέρες μας που όλα τα βλέπουμε από την πλευρά την ωφελιμιστική – και για να μη μας πουν αναίσθητους το ρίχνουμε στην ευρωπαϊκή μας κουλτούρα, της διεθνοποίησης και του ατομικισμού.

ΟΧΥΡΟ ΕΧΙΝΟΣ,ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1941-

Η ώρα του μεγάλου χρέους ήρθε για τ’ οχυρό τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου του 1941. Οι μηχανοκίνητες φάλαγγες των Γερμανών θέλησαν να περάσουν και τ’ οχυρό είπε το ‘Όχι του. Έτσι άρχισε η μεγάλη μάχη και η μεγάλη θυσία που κράτησε τρεις μέρες. Εδώ γράφτηκε μια σελίδα της νεοελληνικής ιστορίας άφθαστης γενναιότητας και ηρωισμού. Από τη μια οι φάλαγγες με τους χιλιάδες άντρες, τα άρματα, το πυροβολικό, η αεροπορία, όλα τα μέσα. Από την άλλη οι τρεις εκατοντάδες τα παιδιά της Ελλάδας με τα πενιχρά τους μέσα. Παίρνω μια μικρή παράγραφο από την αφήγηση του Αγγέλου Τερζάκη στο βιβλίο του «Ελληνική Εποποιία» που αφορά την τρίτη ημέρα της μάχης:

Ο Εχίνος αγωνίζεται ως το αποσήμερο, η φρουρά του το Υπερασπίζει βήμα το βήμα. Σαν από καράβι που βουλιάζει ακούγονται οι επικλήσεις του προχωρημένου συγκροτήματος Μ στο τηλέφωνο: «Εσίγησε το πολυβόλο Β24… περικυκλωθήκαμε… βαλλόμεθα από παντού…» Τέλος όταν διαπιστώνεται πως δεν υπάρχει πια ελπίδα σωτηρίας, η φρουρά του Εχίνου αποχωρεί απ’ το οχυρό. Στον Κένταυρο όπου θα φτάσει, μαθαίνει πως οι Γερμανοί μπήκαν την περασμένη νύχτα στην Ξάνθη και στην Κομοτηνή

Το οχυρό του Εχίνου αποτελούνταν από 4 συγκροτήματα υπόγεια/ που κατασκευάσθηκαν και αυτά από το 1936 έως το 1940.

Οι Γερμανοί επιτέθηκαν από τις πρωινές ώρες της 6ης Απριλίου, τα ελληνικά τμήματα προκαλύψεως υποχώρησαν προς Μελίβοια καταστρέφοντας το δρόμο και ανατινάζοντας τις γέφυρες ενώ ταυτόχρονα εκκενώθηκαν τα χωριά βορείως του οχυρού και οι κάτοικοι βρήκαν καταφύγιο στο Κένταυρο.

Απέναντι στην Γερμανική αποφασιστικότητα οι Έλληνες υπερασπιστές εκμεταλλευόμενοι το σκοτάδι έβγαιναν τη νύχτα από τα οχυρά και εξουδετέρωναν τις ομάδες δολιοφθοράς που προσπαθούσαν να ανατινάξουν τα έργα.

Μετά από σφοδρές μάχες, στις οποίες οι Γερμανοί έχασαν περί τους 200 άνδρες (χωρίς καμία ελληνική απώλεια), το πρωί της 8ης Απριλίου οι Γερμανοί άλλαξαν την τακτική τους. Επικέντρωσαν την προσοχή τους στο προωθημένο συγκρότημα “Μ” του οχυρού με σφοδρούς βομβαρδισμούς και μετά από αγώνα σώμα με σώμα εισέβαλαν στις στοές. Αργότερα οι Γερμανοί στράφηκαν κατά των άλλων 3 συγκροτημάτων, όπου κατόρθωσαν να διοχετεύσουν μέσα στους αεραγωγούς ασφυξιογόνα αέρια. Τη νύχτα η εκκένωση πραγματοποιήθηκε με τάξη και η φρουρά του οχυρού αποσύρθηκε στον Κένταυρο, όπου ήσαν συγκεντρωμένοι οι κάτοικοι της περιοχής. Εκεί πληροφορήθηκε ότι οι πόλεις της Ξάνθης και της Κομοτηνής είχαν πέσει στα χέρια των Γερμανών. Μετά από αυτό η φρουρά εξαναγκάσθηκε σε παράδοση. Στο χωριό Εχίνος υποδέχθηκε τους άνδρες ο ίδιος ο Διοικητής της γερμανικής Μεραρχίας που τους είχε επιτεθεί και τους συνεχάρη με τα λόγια “Είστε γενναίος Στρατός και άξιος καλύτερης τύχης”. Στη συνέχεια επετράπη ο ενταφιασμός των νεκρών που έπεσαν ηρωικά μέσα στις στοές του προωθημένου Συγκροτήματος και η φρουρά οδηγήθηκε στην Ξάνθη. Ο αγώνας του οχυρού του Εχίνου είχε τελειώσει. Οι απώλειες των ελληνικών δυνάμεων ήσαν δέκα άνδρες ενώ των Γερμανών υπερέβαιναν τους 300 νεκρούς και τους 1000 τραυματίες

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΠΤΥΧΕΣ

-Η Στρατιωτική δύναμη του Οχυρού ήταν ένα ειδικό Τάγμα Πεζικού τριών Λόχων, με Διοικητή τον Ταγματάρχη

Πεζικού Δρακούση Χρήστο. Στο Οχυρό υπηρετούσαν 20 Αξιωματικοί και 645 Στρατιώτες, δηλαδή συνολικά 665 Άνδρες.

-Ένας από τους υπερασπιστές του Οχυρού, σύμφωνα με μαρτυρίες, ήταν και ο Στρατιώτης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ του ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ από το ΡΕΘΥΜΝΟ της ΚΡΗΤΗΣ. Είχε στρατευτεί το 1939 και είχε υπηρετήσει στην Ξάνθη.

Η Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα τον βρήκε στα ΕλληνοΒουλγαρικά σύνορα. Όταν κατέρρευσε το μέτωπο αντί να παραδοθεί κατευθύνθηκε προς το Άγιον Όρος και από εκεί, ύστερα από πολλές περιπέτειες κατάφερε να καταπλεύσει στην Κρήτη, φορώντας ακόμα τη Στρατιωτική του στολή! Έλαβε μέρος στην Μάχη της Κρήτης πολεμώντας τους Γερμανούς για δεύτερη φορά, κάπου κοντά στο Ρέθυμνο. -Δυτικά του Εχίνου, στο χωριό Σμίνθη ,οι Γερμανοί Εισβολείς στην πορεία τους προς την πόλη της Ξάνθης συνάντησαν την φρουρά του μεθοριακού φυλακίου της. Μετά από σκληρή μάχη στην οποία χάθηκαν 10 Έλληνες στρατιώτες κατάφεραν να την εξουδετερώσουν. Στο χωριό αυτό υπάρχει μνημείο σήμερα με τα ονόματα των πεσόντων, οι οποίοι είναι…n1315083533_187339_3414

ΛΟΧΙΑΣ ΛΥΜΠΕΡΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΠΟ ΚΟΡΙΝΘΟ

ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ

ΥΠ/ΝΕΑΣ ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΠΟ ΑΘΗΝΑ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΤΑΣΕΔΑΜΗΣ ΗΛΙΑΣ ΑΠΟ ΜΕΣΣΗΝΙΑ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΠΑΠΑΔΕΡΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΝΤΑΗΦΩΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΜΠΑΖΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΠΟ ΚΟΡΙΝΘΟ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΠΟ ΜΕΣΣΗΝΙΑ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ ΑΠΟ ΑΡΚΑΔΙΑ

ΣΤΡ/ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΑΠΟ ΚΡΗΤΗ

-ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ ΓΕΣ ΣΤΙΣ 7–4-1941 ΑΝΕΦΕΡΕ ΛΙΤΑ…

Η Δυτική Θράκη, δια λόγους επιχειρήσεων και προς αποφυγήν ανωφελών θυσιών, εκκενούται εγκαίρως και κανονικώς υπό των εκεί ολιγάριθμων προκαλυπτικών στοιχείων. Τα εν αυτή οχυρά μας Εχίνος και Νυμφαία ανθίστανται εις τας εχθρικάς προσβολάς απαγορεύονταν την διέλευσιν των βαρέων υλικών του εχθρού.

-ΑΦΗΓΗΣΗ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗ

«…Εώς και χθες το πάνω από 500 μέτρα ψηλό βουνό ήταν ένα τέρας που ξερνούσε φωτιά! Σήμερα κειται ακίνητο και ειρηνικό στο φως του πρωινού ήλιου. Το Οχυρό του Εχίνου συνθηκολόγησε στις 8 το πρωί. Η άνετη ανάβαση στην ελικοειδή αμαξιτή οδό διακόπηκε απότομα έπειτα από λίγη ώρα. Ένα τείχος από πέτρες, ενισχυμένο με κορμούς δέντρων, καθιστούσε αδύνατη την συνέχιση της πορείας για κάθε όχημα. Παρακάμψαμε το εμπόδιο το οποίο επαναλαμβανόταν ανά μερικές εκατοντάδες μέτρα, και ακολουθήσαμε μια απότομη διαδρομή. Φτάσαμε σε ένα σπίτι διάτρητο από σφαίρες του οποίου η στέγη είχε καταρρεύσει κατά το ήμισυ. Οι πόρτες και τα παράθυρα έχουν μεταβληθεί σε μαύρες τρύπες, ενώ στο εσωτερικό έχει δημιουργηθεί ένα χαος από σπασμένα ξύλα και λυγισμένα σίδερα .Εδώ υπήρχε μια συστοιχία πολυβόλων. Τα ξύλα χρησίμευαν για την διαμόρφωση μιας θέσης προστασίας… Ασθμαίνοντας και καταϊδρωμένοι ανεβαίνουμε το δύσβατο ανηφορικό μονοπάτι. Ο Ήλιος καίει εντονότερα σαν να ήταν καλοκαίρι. Σειρές συρματοπλέγματος που περιβάλουν κυκλικά το βουνό εμποδίζουν τον δρόμο μας. Καθώς δεν διαθέτουμε κανένα εργαλείο κοπής του σύρματος, περνάμε προσεκτικά κάτω η πάνω από κάθε εμπόδιο υπερβαίνοντας το. Φυσικά αυτό δεν γίνεται χωρίς αμυχές η σκισίματα! Αργότερα μαθαίνουμε ότι έχουμε περάσει μέσα από εχθρικά ναρκοπέδια! Συνεχίζουμε την ανοδική μας πορεία! Και σύντομα προσεγγίζουμε το ύψωμα για το οποίο κοπιάσαμε τόσο πολύ..την οχυρωματική εγκατάσταση «Μ»!..Στο οροπέδιο του υψώματος η εικόνα είναι απερίγραπτη! Ένα φοβερό ανακάτωμα σκισμένων και κατεστραμμένων στολών, αχρηστεμένων όπλων και διασκορπισμένων πυρομαχικών. Εδώ κι εκεί υπήρχαν νεκροί Έλληνες σε διάφορες θέσεις. Και κάτω από ένα δέντρο ένας νεαρός Γερμανός υπαξιωματικός έδειχνε με το τεντωμένο χέρι του προς τον ουρανό. Μερικοί στρατιώτες καπνίζουν τσιγάρα που έχουν λαφυραγωγήσει. Οι λασπωμένες σκισμένες τους στολές και τα καταβεβλημένα πρόσωπά τους καταδεικνύουν την ένταση του αγώνα…

Ξαφνικά βλέπουμε μπροστά μας ένα τετραγωνικό άνοιγμα στη γη. Μια στενή απότομη τσιμεντένια σκάλα μας οδηγεί 30-40 μέτρα κάτω από την γη, έως ότου συναντούμε βράχια. Κάτω φτάνουμε σε ένα περίπλοκο λαβύρινθο από τσιμεντένιες εισόδους και κλιμακες. Εδώ υπάρχουν διευθετημένοι χώροι κατοίκησης με ασβεστωμένα δωμάτια και ξύλινες θέσεις ύπνου, με καθαρά μπάνια και τουαλέτες, κουζίνες, είδη τροφίμων και αποθήκες πυρομαχικών. Παντού υπάρχουν εγκαταστάσεις για φωτοδότηση και τηλέφωνα, ενώ έχει ληφθεί μέριμνα για αποτελεσματικό εξαερισμό και καθαρό νερό. Κατόπιν ανεβαίνουμε στο τριώροφο σύμπλεγμα των πολυβολείων. Το κάτω πολυβολείο φέρει τα σημάδια της μάχης..η ξύλινη επένδυση των πολεμίστρων έχει φθαρεί εντελώς, ενώ το εντοιχισμένο πολυβόλο έχει ανατραπεί. Τα τηλέφωνα και ο φωτισμός έχουν καταστραφεί από τους πυροβολισμούς, ενώ από τον τοίχο που βρισκόταν στην γραμμή πυρός έχουν αποκολληθεί μεγάλα κομμάτια. Οι σκοπευτές μας και οι πυροβολητές μας σημάδεψαν με εντυπωσιακή ακρίβεια. Το δεύτερο πολυβολείο βρίσκεται σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Εδώ είχαν ρίξει οι άντρες μας εκρηκτικά μέσα από τις σχισμές. Το δίδυμο πολυβόλο Hotchkiss που ήταν εδώ τοποθετημένο έχει αχρηστευθεί, ενώ ολόκληρο το εσωτερικό του χώρου είναι κατεστραμμένο. Τρεις Έλληνες πολυβολητές κείτονται νεκροί στο πάτωμα. Έχει σχηματιστεί μια μεγάλη κηλίδα αίματος στο πάτωμα και πάνω στα πυρομαχικά. Το τρίτο πολυβολείο παρουσιάζει μια εξίσου έντονη εικόνα καταστροφής. Οι γενναίοι Σάξωνες άνδρες του πεζικού και του μηχανικού έχουν κάνει πραγματικά καλή δουλειά…-Ο Αγώνας του Οχυρού Εχίνος είχε τελειώσει. Οι απώλειες των Ελληνικών δυνάμεων ήταν 28 νεκροί και αρκετοί τραυματίες, ενώ για τους Γερμανούς ήταν 300 νεκροί και πάνω από 1000 τραυματίες.

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του Δήμου Βογιατζόπουλου » Η Ξάνθη πριν και μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο»..το όνομα του Γερμανού ανταποκριτή δεν δίδεται

ΠΗΓΗ: VETERANOS.GR

 

Προτιμούσαν να αυτοκτονήσουν παρά να γίνουν τουρκάλες οι πομακοπούλες της ορεινής Ξάνθης

Μómtskïy Kámen

Στη φωτογραφία μπορείτε να δείτε την τοποθεσία Μómtskïy Kámen κοντά στο χωριό Πάχνη. Όλοι οι κάτοικοι της Πάχνης γνωρίζουν την ιστορία αυτού του βράχου. Όπως λένε οι γέροι του χωριού από το βράχο αυτό αυτοκτόνησαν κορίτσια της περιοχής για να γλιτώσουν από τους Τούρκους. Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι Τούρκοι είχαν έρθει στην περιοχή και προσπαθούσαν με το ζόρι να πάρουν πολλές Πομάκισσες και να τις κάνουν Τουρκάλες. Οι γυναίκες αυτές δεν ήθελαν να γίνουν Τουρκάλες και για το λόγο αυτό ανέβηκαν σε ένα απότομο βράχο, έδεσαν τις πλεξούδες των μαλλιών τους μαζί και έπεσαν στο γκρεμό. Μέχρι και πολλά χρόνια αργότερα οι βοσκοί έβρισκαν απομεινάρια των κοριτσιών (δαχτυλίδια, βραχιόλια κ.α.) στη βάση του βράχου. Παρόμοιες μαρτυρίες υπάρχουν και σε άλλα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης. Στη Μάνταινα Μύκης υπάρχει ο βράχος Chervén Kámen, στη Γλαύκη υπάρχει ο βράχος Gulâm Kámen, κοντά στη Μέδουσα υπάρχει το Mómin Kámen. Επίσης πάνω από το Σμόλιαν της Βουλγαρίας (που παλαιότερα ονομάζονταν Πασμακλή) υπάρχει ο βράχος Neviástata  από τον οποίο γκρεμίστηκε μία νύφη που ήθελαν να την παντρέψουν με το ζόρι με ένα Τούρκο. Αυτές είναι μόνο ελάχιστες από τις παλιές μαρτυρίες που οι Πομάκοι διατηρούν ακόμα στη μνήμη τους και που αποδεικνύουν ότι από παλιά οι Πομάκοι δεν ήθελαν να έχουν επιμειξίες με Τούρκους. 

Ν. Κ.

 

Συγκλονιστικό: Έλληνας Πομάκος παραδέχεται πως δεν ξέρει καλά ελληνικά εξαιτίας του μειονοτικού σχολείου

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα 

«Δε θέλησα να συνεχίσω τις σπουδές μου γιατί δεν ξέρω καλά ελληνικά, βλέπεις πήγα σε μειονοτικό σχολείο».

Είναι τα λόγια ενός νεαρού μουσουλμάνου από την Ξάνθη, ένα παιδί που υπό άλλες συνθήκες, αν δηλαδή είχε πάει σε ένα ελληνόφωνο και όχι μειονοτικό σχολείο θα μπορούσε να έχει ένα καλύτερο μέλλον αλλά τώρα ψάχνει για ένα μεροκάματο προκειμένου να βοηθήσει τους γονείς του οι οποίοι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα. 

Μέσα σε αυτή τη φράση του 17 μόλις λέξεων απεικονίζεται το μεγαλύτερο έγκλημα που έχει διαπράξει η ελληνική πολιτεία εις βάρος των ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης. Το έγκλημα αυτό έχει όνομα και λέγεται Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο. 

Πολλές φορές ως τώρα έχουν υπάρξει επίσημα αιτήματα κατοίκων της ορεινής Ξάνθης για ίδρυση ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων τα οποία θα λειτουργούν παράλληλα με τα υπάρχοντα μειονοτικά ώστε οι γονείς να έχουν το δικαίωμα της επιλογής αλλά καμία από τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις δεν έδωσε σημασία στα αιτήματα αυτά. 

Σαφώς και δε μιλάμε για κατάργηση των μειονοτικών σχολειών μιας και η λειτουργία τους ορίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης. Η συνθήκη αυτή όμως σε καμιά περίπτωση δεν απαγορεύει την παράλληλη λειτουργία και ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων αλλά ποιος να τα κάνει; Πότε κυβερνήθηκε αυτή η χώρα από πραγματικούς Έλληνες ώστε να νοιαστούν έστω λίγο για την τύχη των νέων μουσουλμάνων της Θράκης; 

Αυτή τη στιγμή οι περισσότεροι γονείς στα ορεινά πομακοχώρια, μη έχοντας άλλη επιλογή στέλνουν τα παιδιά τους σε μειονοτικό σχολείο γιατί μόνο αυτό υπάρχει στο χωριό τους. Τα τελευταία χρόνια βέβαια έχουν αυξηθεί κατά πολύ εκείνοι που ακόμα και με τεράστιο οικονομικό κόστος παίρνουν το παιδί τους από το μειονοτικό σχολείο του χωριού και το στέλνουν στο ελληνόφωνο της πόλης κι αν δεν πιστεύετε εμένα μπορείτε να ζητήσετε επίσημα στοιχεία από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης. Δυστυχώς όμως μέσα σε τόσο δύσκολες οικονομικά συνθήκες, αυτό δε μπορούν να το κάνουν οι περισσότεροι, δε μπορούν δηλαδή να αναλάβουν το οικονομικό κόστος της μεταφοράς του παιδιού τους σε ελληνόφωνο σχολείο της πόλης. 

Βλέπετε στη χώρα που γεννήθηκε η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, το κάθε πομακόπουλο αντιμετωπίζεται ισότιμα με τους χριστιανούς συμπολίτες του ως προς τις υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος αλλά ως προς τα δικαιώματα του αντιμετωπίζεται σαν ένα ξένο κομμάτι. Ο κάθε πομάκος δηλαδή ενώ καλείται να πληρώσει κανονικά τους φόρους και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις του απέναντι στο κράτος όπως και οι χριστιανοί της περιοχής, δε δικαιούται να έχει το ίδιο σχολείο με τους χριστιανούς. Γιατί; Μα είναι απλή η απάντηση και ήδη την ανέφερα παραπάνω. Γιατί αυτή τη χώρα δεν την κυβέρνησαν ποτέ πραγματικοί έλληνες. 

Επειδή όμως πάντα υπάρχουν δυνατότητες και περιθώρια να διορθωθούν τα όποια λάθη του παρελθόντος, ας ξυπνήσει έστω και τώρα η ελληνική κυβέρνηση, τόσο η νυν όσο και η επόμενη, όποια κι αν είναι αυτή κι ας ασχοληθεί λίγο με τη Θράκη και τους έλληνες μουσουλμάνους της περιοχής. Αποκλείεται να είναι οικονομικοί οι λόγοι της μη ίδρυσης ελληνόφωνων δημοτικών σχολειών στα πομακοχώρια. Βούληση δεν υπάρχει, τα λεφτά εύκολα μπορούν να τα βρουν. Ας σταματήσει επιτέλους αυτό το τεράστιο έγκλημα εις βάρος των μουσουλμάνων της Θράκης. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με το μέλλον τους αλλά όσο υπάρχουν μειονοτικά σχολεία αυτά τα παιδιά απλά δεν έχουν μέλλον. 

Όταν ζεις σε μια χώρα της οποία τη γλώσσα δεν ξέρεις είναι πολύ λογικό να μη μπορείς να προκόψεις. Που να μάθουν όμως σωστά ελληνικά τα πομακόπουλα; Στο μειονοτικό σχολείο όπου τα περισσότερα μαθήματα γίνονται στην τουρκική γλώσσα;      

ΞΥΠΝΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΘΗΝΑ

Βάλτε έστω μια φορά τις ζωές αυτών των ανθρώπων πάνω από τις καρέκλες σας και τα ψηφαλάκια του Τουρκικού Προξενείου.  

 

Εδώ είναι ΕΛΛΑΔΑ και η γλώσσα μας είναι η ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα 

Μια τακτική που κατά το παρελθόν έχουν εφαρμόσει και άλλοι στη Θράκη αποφάσισε να ακολουθήσει η Λαϊκή Ενότητα Ξάνθης η οποία φρόντισε τη σημερινή της ανακοίνωση που αφορά αγρότες και κτηνοτρόφους να τη μεταφράσει και στην τουρκική γλώσσα χωρίς πραγματικά να καταλαβαίνω σε τι ακριβώς βοηθάει αυτό. 

Πρόκειται απλά για ενδιαφέρον ως προς την ενημέρωση των μουσουλμάνων της Ξάνθης στη γλώσσα τους ή μήπως οι άνθρωποι της ΛΑΕ προσπαθούν με τον τρόπο αυτό να γίνουν αρεστοί σε ορισμένους μειονοτικούς κύκλους; Αν ισχύει το δεύτερο εντάξει, είναι κάτι που το καταλαβαίνω. Μιλάμε για ένα κόμμα που πολύ δύσκολα θα κατορθώσει να φτάσει το 3% για να μπει στη Βουλή κι άρα είναι απολύτως λογικό οι άνθρωποι του να χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να πετύχουν τον σκοπό τους ως παράταξη. 

Αν όμως ισχύει το πρώτο τότε θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί επέλεξαν την τουρκική ή μάλλον γιατί επέλεξαν μόνο την τουρκική γλώσσα. Απ’ όσο ξέρω το άθλιο ελληνικό κράτος ευτυχώς δεν έχει αναγνωρίσει ακόμα τουρκική μειονότητα στη Θράκη. Άρα η εδώ μειονότητα εξακολουθεί να είναι μουσουλμανική και να αποτελείται από ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες. Μήπως η ΛΑΕ προσπαθεί έστω και άτυπα να αναγνωρίσει τουρκική μειονότητα στη Θράκη; Αν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την ενημέρωση των εδώ μουσουλμάνων στη γλώσσα τους γιατί δεν μεταφράζουν τις ανακοινώσεις τους και στην πομάκικη γλώσσα; 

Ξέρω πως η απάντηση τους θα είναι πως η πομάκικη γλώσσα δεν έχει γραφή – αλφάβητο. Κι όμως έχει και παραέχει με τη διαφορά πως το πουλημένο ελληνικό κράτος δε θέλει να το αναγνωρίσει. Εδώ και χρόνια η πομάκικη γλώσσα έχει αλφάβητο κι έτσι έχουμε καταφέρει να σώσουμε ένα μεγάλο κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς των πομάκων. Εγώ είμαι από τους πρώτους που φώναξαν πως το δικαίωμα της ενημέρωσης στη γλώσσα τους το έχουν όλοι, γι’ αυτό άλλωστε παρουσίαζα επί χρόνια τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων στην πομάκικη γλώσσα. 

Αν λοιπόν εκεί στη ΛΑΕ έχουν τόσο μεγάλη ευαισθησία στο θέμα της ενημέρωσης των μουσουλμάνων στη γλώσσα τους, θα πρέπει την ίδια ευαισθησία να τη δείχνουν και για τους πομάκους της περιοχής. 

Θα μπορούσε όμως να μην είχε καν δημιουργηθεί τέτοιο θέμα, θεωρώ πως οι όποιες ανακοινώσεις τόσο της ΛΑΕ όσο και των άλλων κομμάτων μόνο στην ελληνική γλώσσα είναι αρκετές για την ενημέρωση όλων. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν μουσουλμάνοι στη Θράκη οι οποίοι να μη γνωρίζουν ελληνικά αλλά να γνωρίζουν τουρκικά, άρα η μετάφραση των όποιων ανακοινώσεων στην τουρκική γλώσσα είναι περιττή. Υπάρχουν άνθρωποι, κυρίως γυναίκες που δε γνωρίζουν ούτε ελληνικά ούτε τουρκικά αλλά μόνο πομάκικα. Είναι όμως μεγάλης ηλικίας κι εκ των πραγμάτων δε μπαίνουν στη διαδικασία να ασχοληθούν με τέτοιου είδους ανακοινώσεις. Οι νεότεροι πέρα από τις άλλες γλώσσες, μιλάνε αρκετά καλά την ελληνική παρόλο που σαν μειονότητα δεν είναι και η πιο μορφωμένη χάρη στα εγκληματικά λάθη της ελληνικής πολιτείας. Πάντως μια ανακοίνωση στην ελληνική γλώσσα μπορούν να τη διαβάσουν και να την καταλάβουν. 

Ας αποφασίσουν κι ας μας πουν οι άνθρωποι της ΛΑΕ λοιπόν ποιος ο λόγος αυτής της μετάφρασης στην τουρκική γλώσσα. Προσπαθούν να αρέσουν στο τουρκικό προξενείο και στους γύρω από αυτό κύκλους ή ενδιαφέρονται τόσο πολύ για την ενημέρωση των ντόπιων μουσουλμάνων; Αν ισχύει το πρώτο ας μας το πουν ξεκάθαρα. Αν όμως ισχύει το δεύτερο τότε τους θυμίζω πως στη Θράκη δεν υπάρχουν τούρκοι. Υπάρχουν μόνο οι τουρκογενείς που αποτελούν τη μια από τις τρεις ομάδες των μουσουλμάνων της περιοχής. Ας φροντίσουν λοιπόν να κάνουν κάτι και για την ενημέρωση των πομάκων αλλά και των αθίγγανων, κι αυτοί ψηφίζουν στις ελληνικές εθνικές εκλογές. 

ΚΑΛΗΝΥΤΑ

     

 

Ο Ερντογάν μιλάει όπως σκέπτεται

Γράφει ο Άγγελος Μ. Συρίγος 

Στο εσωτερικό της χώρας του είναι ο απόλυτος κυρίαρχος. Από το 2002 βρίσκεται στην εξουσία έχοντας μετατρέψει τις εκλογές σε περίπατο επιβεβαιώσεως της υψηλής δημοτικότητάς του. Συγκρούστηκε με θηρία όπως το κεμαλικό κατεστημένο και ο στρατός και επικράτησε κατά κράτος. Σέρνει σταθερά τη χώρα του προς τις ισλαμικές της ρίζες, μακριά από το κοσμικό κράτος που έφτιαξε ο Κεμάλ Ατατούρκ. Κατατάσσει τον εαυτό του στις έξοχες στιγμές της τουρκικής/οθωμανικής ιστορίας κάπου κοντά στον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή. Το πρόβλημα του Ερντογάν, όμως, είναι ότι η απόλυτη κυριαρχία του στο εσωτερικό της Τουρκίας δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αποδοχή στη διεθνή πολιτική σκηνή.

Το πιο πρόσφατο χτύπημα ήλθε με τη Μοσούλη. Ιρακινές δυνάμεις και η τοπική κουρδική πολιτοφυλακή, υπό την καθοδήγηση των ΗΠΑ και με αεροπορική κάλυψη δυτικών χωρών, επιχειρούν να ανακαταλάβουν την πόλη που ελέγχει το Ισλαμικό Κράτος. Οι Τούρκοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στην επιχείρηση με χερσαίες δυνάμεις. Διαθέτουν άλλωστε στρατιωτική βάση με 1.500 άνδρες στα περίχωρα της Μοσούλης. Δεν είναι όμως ευπρόσδεκτοι. Οι Ιρακινοί τους καλούν να αποχωρήσουν από τη βάση στην περιοχή. Οι ΗΠΑ αφήνουν μόνον ένα παραθυράκι για περιορισμένη συμμετοχή της τουρκικής αεροπορίας παρότι χρησιμοποιούν συστηματικά τα τουρκικά στρατιωτικά αεροδρόμια. Η κριτική για ανικανότητα ή έστω αδράνεια της τουρκικής κυβερνήσεως δεν εμφανίζεται στα προγράμματα της ελεγχόμενης τηλεοράσεως και του Τύπου αλλά οργιάζει στα μέσα κοινωνικής δικτυώσεως της γειτονικής χώρας.

Ο Ερντογάν έπρεπε να απαντήσει. Πριν από μερικά χρόνια ο λόγος του θα ήταν πιο στρογγυλεμένος. Τώρα πια έχει κατακτήσει τη δυνατότητα να εκφράζεται αυθόρμητα, λέγοντας αυτά που σκέπτεται. Επικαλείται ένα αλυτρωτικό κείμενο, τον «Εθνικό Ορκο» ή «Εθνικό Συμβόλαιο» που είχε υιοθετηθεί το 1920 από το τελευταίο οθωμανικό κοινοβούλιο.

Στο «Εθνικό Συμβόλαιο» περιλαμβάνονταν όλες οι διεκδικήσεις του αναδυόμενου εθνικιστικού κινήματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Τουρκία θεωρούσε δικά της τα εδάφη που ελέγχονταν από τον οθωμανικό στρατό αμέσως μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παράλληλα, διεκδικούσε περιοχές της αυτοκρατορίας που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των νικητών του πολέμου εφόσον σε αυτές κατοικούσε οθωμανική-μουσουλμανική πλειοψηφία. Οι περιοχές αυτές θα μπορούσαν να περιληφθούν στο τουρκικό κράτος, εάν ο ντόπιος πληθυσμός εξεδήλωνε σχετική επιθυμία κατόπιν δημοψηφίσματος.

Ο Ερντογάν επαναλαμβάνει μία κατηγορία που δεν είναι αβάσιμη. Στη Λωζάννη οι Τούρκοι υπέστησαν δεινή ήττα ακριβώς λόγω Μοσούλης. Η τελευταία αποδόθηκε στο Ιράκ, που τότε βρισκόταν υπό βρετανική εντολή, λόγω της διπλωματικής δεινότητας των Βρετανών και της απειρίας των Τούρκων. Ο Ερντογάν λέει ότι στη χειρότερη περίπτωση έπρεπε στη Λωζάννη η τουρκική αντιπροσωπεία να διεκδικούσε τη διενέργεια δημοψηφίσματος στη Μοσούλη σύμφωνα με τα οριζόμενα στο «Εθνικό Συμβόλαιο». Φαινομενικώς η κατηγορία απευθύνεται μόνον κατά του Ισμέτ Ινονού, επικεφαλής της τουρκικής αντιπροσωπείας στη συνδιάσκεψη της Λωζάννης. Στην πραγματικότητα, τα βέλη του κατευθύνονται στον Κεμάλ. Εκείνος επέλεξε τον Ισμέτ. Αργότερα τον έχρισε πρωθυπουργό και διάδοχό του στην προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Με αφορμή τη Μοσούλη ο Ερντογάν φανερώνει όλες τις αντιλήψεις του. Μιλάει για το «αυτονόητο» και «φυσικό» ενδιαφέρον που οφείλει να έχει η Τουρκία για όλα τα εδάφη της παλαιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Δεν περιορίζεται στις περιοχές που διεκδικούσαν οι οθωμανοί το 1920. Αναφέρεται και σε μέρη όπως η Θεσσαλονίκη και η Κύπρος, που δεν περιλαμβάνονταν στο «Εθνικό Συμβόλαιο». Εκφράζει μία Τουρκία που χρίζεται προστάτης και υπερασπιστής όλων των σουνιτών που κατοικούν στις γειτονικές της χώρες.

Αυτές οι εθνικιστικές εξάρσεις θεωρούνται από τον Ερντογάν χρήσιμες για να κατευναστεί η τουρκική κοινή γνώμη. Αδιαφορεί για τη διεθνή εικόνα μίας Τουρκίας προβληματικής, που συνιστά παράγοντα αποσταθεροποιήσεως στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό όμως έχει ήδη συνέπειες στην τουρκική οικονομία, που πλέον χωλαίνει εμφανώς. Επισημαίνεται ότι ο νεοοθωμανισμός απέκτησε ερείσματα διότι βασίστηκε στην οικονομική ευρωστία της Τουρκίας.

Κλείνοντας πρέπει να αναφερθεί ότι ο Ερντογάν εξέφρασε επανειλημμένως την αγανάκτησή του για την παρουσία τόσων ξένων δυνάμεων στη Μοσούλη, ενώ η Τουρκία υποχρεώνεται να παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις. Εκ πρώτης όψεως ακούγεται εύλογη η ενόχληση. Θυμίζει όμως μία παλιά ιστορία του Απριλίου του 1941. Τότε η Τουρκία συζήτησε με τη Βρετανία να καταλάβει κάποια ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου για να μην πέσουν στα χέρια των Γερμανών. Ο τότε Ελληνας πρωθυπουργός Εμμανουήλ Τσουδερός αρνήθηκε, λέγοντας ότι προτιμά να καταλάβουν τα νησιά οι Γερμανοί διότι όταν τελειώσει ο πόλεμος θα γυρίσουν στη μακρινή πατρίδα τους. Εν αντιθέσει προς τους Τούρκους...

*Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.

ΠΗΓΗ: kathimerini.gr 

 

Εξακολουθούν να κάνουν χρήση της τουρκικής γλώσσας στο Δημοτικό Συμβούλιο Μύκης;

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Ο τίτλος του σημερινού μου άρθρου έχει τη μορφή ερωτήματος διότι έχω αρκετό καιρό να παρακολουθήσω συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στο Δήμο Μύκης και δεν είμαι σε θέση να ξέρω αν ορισμένοι εκ των Δημορτικών Συμβούλων εξακολουθούν κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης να μιλάνε στην τουρκική. Συγκεκριμένα από τη μέρα που ανέλαβε τα καθήκοντα του ο νυν Δήμαρχος Μύκης δεν έχω παραβρεθεί ούτε σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο κι άρα δε μπορώ να επιβεβαιώσω ή να διαψεύσω τον τίτλο του άρθρου μου. 

Ωστόσο από τις παλαιότερες συνεδριάσεις που έτυχε να παρακολουθήσω τόσο σαν υπάλληλος του Δήμου Μύκης πριν αρκετά χρόνια όσο και σαν δημοσιογράφος αργότερα, δεν έλλειψε ούτε από μια συνεδρίαση η τουρκική γλώσσα. Ασφαλώς τα περισσότερα λέγονται στην ελληνική αλλά ορισμένοι εκ των συμβούλων κάνουν τις παρεμβάσεις τους χρησιμοποιώντας την τουρκική γλώσσα. Ας υποθέσουμε πως όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι γνωρίζουν την τουρκική αν και δεν είμαι σίγουρος γι’ αυτό, οι πολίτες που συχνά παρακολουθούν τις συνεδριάσεις αυτές γιατί πρέπει να ξέρουν τουρκικά ώστε να καταλαβαίνουν τα όσα λέγονται μέσα στην αίθουσα; 

Εννοείται πως οι περισσότεροι δε γνωρίζουν τουρκικά κι άρα δε μπορούν να καταλάβουν όσα λέγονται μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο στην τουρκική γλώσσα. Μήπως όμως αυτός είναι ο τελικός σκοπός ορισμένων εκεί μέσα; Να μην καταλάβουν δηλαδή οι παραβρισκόμενοι πολίτες όσα λέγονται στη συνεδρίαση; Πέρα από αυτό όμως, εδώ μιλάμε για έναν ελληνικό δήμο και η συνεδρίαση ενός Δημοτικού Συμβουλίου είναι κάτι το επίσημο και δε μπορεί ο καθένας εκεί μέσα τα κάνει τα παιχνιδάκια του.

Στην προσωπική του ζωή ο κάθε Δημοτικός Σύμβουλος έχει το δικαίωμα να αισθάνεται ότι θέλει και να μιλάει όποια γλώσσα του αρέσει. Αυτό όμως δε μπορεί να ισχύει και για το Δημοτικό Συμβούλιο. Δεν ξέρω αν προβλέπεται κάτι τέτοιο από τον Καλλικράτη αλλά προσωπικά το βρίσκω τουλάχιστον απαράδεκτο να χρησιμοποιείται οποιαδήποτε άλλη γλώσσα εκτός από την ελληνική μέσα σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο ελληνικού Δήμου. 

Επαναλαμβάνω πως δεν αναφέρομαι στις τελευταίες συνεδριάσεις αλλά σε παλαιότερες που έτυχε να παρακολουθήσω.   

 

Με την υπογραφή του Σέμπα

Δεν αναπληρώνεται το κενό που άφησε ο Γιώργος Παυλίδης

Ένα κενό που δύσκολα θα αναπληρωθεί άφησε πίσω του ο Γιώργος Παυλίδης αλλά και ένα έργο που θα μας τον θυμίζει για πάντα. Ήταν ένας άνθρωπος εργατικός αλλά το μεγαλύτερο χάρισμα που είχε ήταν η αγάπη του για τον τόπο. Δεν πρόκειται για λόγια τυπικά, σαν κι αυτά που συνηθίζουμε να λέμε για τον καθένα που φεύγει από τη ζωή. Όσα λέω τα πιστεύω απόλυτα παρόλο που σαν δημοσιογράφος διαφωνούσα σε πολλά μαζί του ενώ μερικές μέρες χρειάστηκε να συγκρουστούμε δημόσια για διάφορα θέματα. Αυτό δε σημαίνει πως δεν αναγνωρίζω τα όσα καλά έκανε για τη Θράκη και για την περιφέρεια μας. Σχετικά με τον αντικαταστάτη του πάντως ακούγονται πολλά ονόματα με τον Αντιπεριφερειάρχη Ξάνθης ωστόσο να είναι το μεγάλο φαβορί. Αυτό βέβαια δεν έχει και τόση σημασία, εκείνο που χρειάζεται ο τόπος μας είναι ένα νέος Περιφερειάρχης ο οποίος θα είναι το ίδιο εργατικός και θα έχει την ίδια αγάπη για τον τόπο με τον προηγούμενο. 

Έτσι δεν πρόκειται να πάμε ποτέ μπροστά

Ανάμεσα στα πολλά ρεπορτάζ του τοπικού τύπου διάβασα πριν λίγες μέρες και για τη σύλληψη μιας 15χρονης επειδή πουλούσε λουλούδια. Μάλιστα, βαρύτατο το έγκλημα της μικρής και ίσως να ευθύνεται και για την οικονομική κρίση της χώρας μας. Δε λέω, οι αστυνομικοί τη δουλειά τους κάνουν αλλά είπαμε, όχι και έτσι. Είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ελεύθεροι τόσοι και τόσοι που έχουν φέρει τη χώρα στα όρια της εξαθλίωσης και να συλλαμβάνεται ένα 15χρονο παιδί επειδή πουλούσε λουλούδια; Έτσι θα πάμε μπροστά σαν χώρα; Μη φοβάστε κύριοι, αυτό το 15χρονο κορίτσι πουλώντας λουλούδια αποκλείεται να βγάζει 300 ευρώ το μήνα κι άρα δε θα καταφέρει ποτέ να διεκδικήσει τηλεοπτική άδεια. 

Έσωσε την παρτίδα ο Κολάρος για τον Δήμαρχο Ξάνθης

Δε φαίνεται να διανύει και την καλύτερη της περίοδο η παράταξη του Δημάρχου Ξάνθης κι αυτό φάνηκε ακόμα και στην καθιερωμένη παρουσίαση των πεπραγμένων του προηγούμενου έτους όπου έλαμψαν δια της απουσίας τους πολλά από τα στελέχη της παράταξης Δημαρχόπουλου ενώ με δεδομένη τη συνειδητή απουσία της αντιπολίτευσης, χρειάστηκε η συνδρομή του Γιώργου Κολάρου ώστε να υπάρξει απαρτία και να μην αναβληθεί η συνεδρίαση. Πάντως το τελευταίο διάστημα παρατηρώ μια γενικότερο στήριξη του Δημάρχου από τον Γιώργο Κολάρο κι αυτό είναι τουλάχιστον περίεργο. Θα διαφωνήσω βέβαια με τις υπόλοιπες παρατάξεις της αντιπολίτευσης οι επικεφαλείς των οποίων έκαναν λόγο για προβολή του τίποτα. Δε λέω, σαφώς και δεν είναι πολλά αυτά που έχει να παρουσιάσει η Δημοτική Αρχή αλλά αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα. Θα μπορούσε να είχε κάνει περισσότερα αλλά θα μπορούσε να είχε κάνει και λιγότερα. Προσωπικά θεωρώ πως η αντιπολίτευση του Δήμου Ξάνθης έπρεπε να δώσει το παρόν στην ειδική αυτή συνεδρίαση και να εκφράσει εκεί τις όποιες διαφωνίες της και όχι να αρκεστεί σε μια τυπική ανακοίνωση. 

Σε τι βοηθούν τα πολυτελή έντυπα κύριε Δήμαρχε;

Δν ξέρω αν τα πεπραγμένα της Δημοτικής Αρχής ήταν φτωχά ή πλούσια, άλλωστε αυτό έχει να κάνει με το αν βλέπει κανείς το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Εκείνο πάντως που σίγουρα δεν άρεσε σε πολλούς ήταν τα πολυτελή έντυπα των πεπραγμένων που προφανώς κόστισαν αρκετά χρήματα. Αν δηλαδή αντί για τα συγκεκριμένα έντυπα ο Δήμαρχος επέλεγε την εκτύπωση των πεπραγμένων σε απλές κόλλες Α4 θα ήταν πιο φτωχό το έργο του; Είναι δυνατόν σε μια εποχή που πολλοί συμπολίτες μας ψάχνουν για φαγητό στους κάδους απορριμμάτων, ο Δήμος να προκαλεί με τέτοιες ενέργειες; Θα μας πουν δημόσια από τη Δήμο πόσο κόστισαν αυτά τα πολυτελή έντυπα των πεπραγμένων και σε τι ακριβώς βοήθησαν;

Σ. Καραχότζα        

  

 

Η Θράκη στο έλεος των εθνοκτόνων – Οι Πομάκοι και οι ανόητοι

Του Γιώργου Δημητράκη 

Τους Πομάκους τους γνωρίζομε όλοι. Οι ανόητοι κυβερνούν το Κράτος των Αθηνών, και αυτό το γνωρίζομε. Αλλά πρώτα ας μείνομε εις τους Πομάκους μας. Είναι πράγματι γεγονός, ότι δεν υπάρχουν επιστημονικώς αδιάψευστα στοιχεία περί της καταγωγής των. Κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος η Σόφια εκμεταλλεύτηκε το γεγονός αυτό  και ισχυρίσθηκε, ότι οι Πομάκοι είναι εξισλαμισθέντες Βούλγαροι. Τον ισχυρισμό αυτόν τον απέρριψαν Βούλγαροι ιστορικοί ως ο καθηγητής Στρασιμίρωφ. Προηγουμένως, το 1789, ο Τσέχος καθηγητής Γίρατσεκ, διατελέσας υπουργός Παιδείας της Ηγεμονίας της Βουλγαρίας,  κατέληξε εις το συμπέρασμα, ότι οι Πομάκοι είναι μάλλον Έλληνες. Εις το συμπέρασμα αυτό κατέληξε ο Γίρατσεκ βάσει γλωσσολογικών, μάλλον, παρά ιστορικών ερευνών. Έκτοτε η ιστορική έρευνα ξεπέρασε τα όρια που έθεσε η έρευνα του Γίρατσεκ.

Επιστημονικώς αναμφισβήτητο είναι, ότι εις την αρχαιότητα ζούσανε εις την περιοχή που ζούνε σήμερα οι Πομάκοι οι Αγριάνες. Ο βασιλεύς των Λαγαρός ακολούθησε τον Μέγα Αλέξανδρο εις την κατά της Περσίας εκστρατεία του. Μετά τον 4ον αιώνα οι Αγριάνες εκχριστιανίσθηκαν. Και αυτό είναι επιστημονικώς αναμφισβήτητο. Έκτοτε όμως τα ίχνη των Αγριάνων χάθηκαν εις την δύνη των αδιάλειπτων  βαρβαρικών φύλων εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μεταξύ των οποίων και οι Βούλγαροι, οι οποίοι κατέκτησαν την περιοχή των Αγριάνων.

Υπάρχουν βυζαντινές ιστορικές πηγές, οι οποίες ονομάζουν την περιοχή που κατοικούν και σήμερα οι Πομάκοι «Αχρίδα». Αυτό είναι φυσικό, εις τα τέλη της πρώτης  χιλιετίας ολόκληρος η Θράκη και η σημερινή Βουλγαρία αποκαλούντο Μακεδονία, με μακεδονικά τοπωνύμια  Η  μακεδονική βυζαντινή δυναστεία του Αυτοκράτορα Βασιλείου του Β΄ κλπ. αποκαλείτο Μακεδονική, αν και καταγόταν από την Αδριανούπολη. Την εποχή εκείνη οι Αγριάνες εμφανίζονται εις τις βυζαντινές ιστορικές πηγές ως Αχρίδαι. Αυτοί οι Αχρίδαι δεν είναι δυνατόν παρά να ήσαν οι αρχαίοι Αγριάνες. Άλλη εξήγηση δεν υπάρχει.

Αυτοί οι Αχρίδαι εξισλαμίστηκαν βιαίως μεταξύ 1656 και 1660 εις την Φιλιππούπολη υπό του Σεχμεντίν Πασά. Αυτοί οι εξισλαμισθέντες Αγριάνοι και οι Αχρίδαι είναι οι σημερινοί Πομάκοι. Και εδώ δεν υπάρχει άλλη εξήγηση πολλώ μάλλον αφού η τύχη των είναι μοναδική εις τα Βαλκάνια: Σέρβοι, Αλβανοί και Έλληνες υπέστησαν τα ίδια. Εις όλες αυτές τις περιπτώσεις το θρησκευτικό συναίσθημα νίκησε την εθνική συνείδηση.  Ίδετε και σήμερα την Ιταλία. Οι ‘Ελληνες της Σικελίας και Νοτίου Ιταλίας έγιναν πρώτα Καθολικοί και κατόπιν απώλεσαν την εθνική τους συνείδηση.

Έτσι οι Αγριάνοι-Αχρίδαι έγιναν μουσουλμάνοι μέχρι που ο Ατατούρκ τους είπε, όπως εις όλους τους  μουσουλμάνους της Μ.Ασίας και της Ευρώπης, ότι είναι Τούρκοι. Οι Αγριάνοι-Πομάκοι δεν το απεδέχθησαν απολύτως, όπως και δεν το απεδέχθησαν και οι Κούρδοι της Μ. Ασίας. Τους Κούρδους τους κατασφάζουν οι Τούρκοι από το 1925. Τους Πομάκους τους προστάτευσαν και η Βουλγαρία και η Ελλάδα.

Και ερχόμαστε τώρα εις τους επικίνδυνους για το Έθνος,  εις τους ανόητους του Κράτους του Κολωνακίου: 1ον) Αγνόησαν την μετατροπή των Μουσουλμάνων εις Τούρκους από  τον Ατατούρκ. 2ον) Την εποχή του Εμφυλίου και του Ψυχρού Πολέμου μετέτρεψαν ολόκληρη την Ελληνική Θράκη εις ένα μεγάλο Γκέτο. «Μέσα» σε αυτό όλοι: Έλληνες, Μουσουλμάνοι και Πομάκοι!  Σε συνέχεια άρχισαν τις οσφυοκαμψίες έναντι της «φίλης» Τουρκίας και ΥΠ0ΧΡΕΩΣΑΝ, παρά τας αντιδράσεις των, τους Πομάκους να αποδεχθούν το τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα.! 

Μάλιστα! Αυτοί είναι οι ανόητοι του Κράτους του Κολωνακίου, οι επικίνδυνοι εθνοκτόνοι. Ας ψάξουν όπου θέλουν εις τον κόσμο: Να βρούνε ένα Εθνικό Κράτος, το οποίον υποχρέωσε μία μειονότητά του να αποδεχθεί το εκπαιδευτικό σύστημα μίας ομόρου χώρας, η οποία εγείρει απαιτήσεις για την εθνική καταγωγή της δικής του μειονότητας!

Αυτά συμβαίνουν μόνον εις το ανόητο Κράτος του Κολωνακίου. Θαυμάστε το!

Γεώργιος  Εμ. Δημητράκης

(www.Γεώργιος Εμ.Δημητράκης.gr)

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.