Log in
updated 8:37 AM UTC, Sep 14, 2019
Ροή ειδήσεων :

Ανάμεσα στα επιδόματα και την εργασία προτιμώ το δεύτερο

Του Σεμπαϊδήν Καραχότζα
Φαντάζομαι κανένας δε διαφωνεί πως σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και με την ανεργία να βρίσκεται στα ύψη, είναι παραπάνω κι από αναγκαία η έκτακτη οικονομική ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών μιας χώρας κι άρα οι αποφάσεις της κυβέρνησης Τσίπρα για τη χορήγηση μιας σειράς επιδομάτων σε άπορους πολίτες ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση.
Δε γίνεται όμως να είμαι για πάντα η χώρα των πολιτών που ζουν με τα κρατικά επιδόματα, κάποια στιγμή θα πρέπει να ξαναγίνουμε μια κανονική χώρα με εργασία για όλους και με όσο το δυνατόν λιγότερους φτωχούς πολίτες.
Είναι αυτονόητο πως όσο μειώνεται το ποσοστό της ανεργίας τόσο θα μειώνονται και οι έχοντες ανάγκη τα διάφορα επιδόματα για να ζήσουν.
Έχω την εντύπωση πως αυτό ακριβώς έχει στο μυαλό του και ο όπως όλα δείχνουν επόμενος Πρωθυπουργός της χώρας Κυριάκος Μητσοτάκης και φυσικά τα όσα λέγονται και γράφονται περί κατάργησης διαφόρων επιδομάτων αμέσως μόλις αναλάβει την εξουσία είναι μάλλον προεκλογικά παιχνίδια.
"Μα τι να την κάνω τη δουλειά των 550 ευρώ;" μου είπε προχθές ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ για να πάρει την απάντηση "με τα 550 ευρώ το μήνα θα έχεις το χρόνο 6600 ευρώ + τα ένσημα ενώ με τα επιδόματα που λαμβάνεις τώρα ζεις με 3000 ευρώ το χρόνο".
Φυσικά και αυτά τα 550 ευρώ της εργασίας θα πρέπει σταδιακά να αυξηθούν αλλά και πάλι είναι περισσότερα από τα χρήματα που λαμβάνει σήμερα μέσω επιδομάτων ένας άνεργος.
Εγώ που υπογράφω αυτό το άρθρο λαμβάνω κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια το κοινωνικό μέρισμα ενώ εδώ και μερικούς μήνες λαμβάνω και επίδομα ενοικίου αλλά όλα αυτά δεν μαζί δεν ξεπερνούν τα 3000 ευρώ ετησίως. Τα ανταλλάσσω λοιπόν πολύ ευχαρίστως με μια εργασία έστω των 550 ευρώ το μήνα.
Γιατί; Γιατί δε θέλω να νιώθω ένας άχρηστος που περιμένει τα ψίχουλα του κράτους για να ζήσει. Θέλω να νιώθω ένας χρήσιμος πολίτης που ζει από τα ψίχουλα που βγάζει με τον ιδρώτα του.
Φυσικά αυτοί που καίγονται περισσότερο απ' όλους για τα επιδόματα Τσίπρα δεν είναι οι πραγματικά φτωχοί πολίτες διότι έτσι κι αλλιώς δεν τους φτάνουν αυτά τα επιδόματα, καίγονται περισσότερο αυτοί που στο TAXISNET φαίνονται φτωχοί αλλά στην ουσία βγάζουν περισσότερα απ' ότι ένας μισθωτός.
Ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενοι κλπ (δεν τους βάζω βέβαια όλους στο ίδιο τσουβάλι) που δε μένουν ούτε μέρα χωρίς δουλειά αλλά λαμβάνουν και επιδόματα ως άποροι. Αν λοιπόν ο κ. Μητσοτάκης σκοπεύει μέσω της μείωσης της ανεργίας να προχωρήσει σταδιακά στην κατάργηση κάποιων επιδομάτων, δεν έχει παρά να ξεκινήσει από αυτούς που τα λαμβάνουν χωρίς να τα δικαιούνται.
Δεν αναφέρομαι στα αναπηρικά επιδόματα διότι αυτά ούτε πρέπει να καταργηθούν κι ούτε θα καταργηθούν. Τα άτομα που λόγω κάποιας αναπηρίας δε μπορούν να εργαστούν ασφαλώς και πρέπει να τα φροντίζει η πολιτεία.
Επιμένω όμως πως ο στόχος της οποιασδήποτε επόμενης ελληνικής κυβέρνησης θα πρέπει να είναι ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ και όχι ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.